शनिवार संध्याकाळ जरा कंटाळवाणीच होती.मी अन पर्णवी हॉल मध्ये बसलो होतो.मी आपलं पुस्तक वाचत बसलो होतो अन पर्णवी च काही तरी खुडबुड चालली होती.
ब्लॉक्स, डॉल ,पुस्तक इ इ चा अगदी शिस्तबद्ध रित्या पोस्टमॉर्टेम करून झालं होतं. अन हे करताना तोंडाचा पट्टा अखंड सुरू होता.मी वाचता वाचता मधूनच हूं.... हूं... हूं... करून प्रतिसाद देत होतो अन सोबत लक्ष पण ठेऊन होतो....कारण नजर हटी दुर्घटना घटी हे आम्हाला शब्दशः लागू आहे...जरा थोडं दुर्लक्ष झालं रे झालं की काही तरी पराक्रम गाजवणारच....असो...
अस थोडा वेळ सुरू होतं... पण बाबा घरात आहे अन अस शांततेत पुस्तक वाचतोय काही एक दंगा नाही हे पर्णवी मातेला पचनी कस पडेल....त्यामुळे बाबा नीटसं लक्ष देत नाही आहे म्हणल्यावर सगळं सोडून पुढ्यात येऊन बसली...अन मग सुरू झालं....
"बाबु....ऐक ना...मी काय करू....."
मी: "ते ब्लॉक च पार्क कर की....नाही तर मग आर्वी (आमची बाहुली) बरोबर खेळ..."
"नको ना रे ते....दुसरं काही तरी...."
मी: "मग ते बुक्स आहेत त्या मध्ये कलरिंग करतेस का..."
"नको....ते तर सकाळीच केलं ....आता नको...."
मी : " मग झायलो फोन देऊ का....त्यासोबत खेळतेस का"
"नको ते पण नको....आपण काही तरी वेगळं करूया ना...."
मी :" आता वेगळं म्हणजे काय रे बच्चा....सर्व तर विचारलं पण तुला काहीच नको आहे..."
"अरे बाबू....वेगळं ..वेगळं...म्हणजे काही तरी...." [हे अगदी डोळे मोठ्ठ करून चेहऱ्यावर डांबरट अन खोडकर भाव...ते पाहूनच काही तरी भन्नाट डोक्यात चाललंय हे लक्षात आलं ]
"म्हणजे किनई..... [न वाजणारी हाताची चुटकी वाजवत]....आपण दोघे की नाही आत बेडरूम मध्ये जाऊ अन नसते उद्योग करू...."🤣🤣🤣🤣😂😂😂
मी :" नसते उद्योग.... अन आपण दोघे....🤦🤦🤦"
"हो...आपण नसते उद्योग करू....म्हणजे मग आऊ येईल....तुला ओरडेन.... अन मग मी सगळं आवरेन...." 🤣🤣🤣🤣🤣
[कसली भन्नाट स्क्रिप्ट आहे की नाही.......हिरो कोण तर स्वतः अन ओरडा कोण खाणार तर बाबा...😂😂😂😂...बादवे हे "नसते उद्योग" म्हणजे...आमच्या तोंडी असलेला शब्द.... तो असा साभार परत झाला होता]
