वेळ : रात्री 11.30 ची
स्थळ : बेडरूम
पात्र : आई , बाबा अन पर्णवी
दुपारी मस्त पैकी झोप झाल्यामुळे रात्री 11 नंतर मग पर्णवी च्या दिवसाची सुरुवात झाली होती.माझं ऑफीसच काम पण जवळपास संपत आलं होत त्यामुळे माझी आपली आवराआवर चालली होती. अन सोबतीला पर्णवी चा दंगा सुरू होता.मी माझं आपलं आवरत होतो पण नियमानुसार बेड च्या एकूण एक कोपऱ्यात पर्णवी ची खेळणी, वह्या ,पुस्तके असा मजबूत पसारा पडला होता.शाळेची बॅग सुद्धा सुजाताला भरायला लावून पर्णवी माता मस्तपैकी चिल करत होत्या.असा एकंदरीत माहोल होता.
पण इतका पसारा बघून मग मात्र सुजाता ने जरासा सौम्य असा रुद्रावतार घेतला अन पर्णवी ला जरासं ओरडली.अन त्यानंतर जरा व्यवस्थित ठेवण्या वरून थोडं फार सुनावलं तर यावर आलेली प्रतिक्रिया :
पर्णवी : आई, तुला पण आत्ताच बोलायचं होत का?
सुजाता: अग पण काय झालं
पर्णवी : तू आता झोपताना पसाऱ्यावरून का बोलली,आता हे सगळं माझ्या डोक्यात राहणार अन मी विचार करत झोपणार नाही ते सुद्धा सकाळी 6 पर्यंत...
मी: म्हणजे आता मला पण पर्णवी सोबत जागायला लागणार तर...
सुजाता: हो काय....बर ठीक आहे मग आता तुम्ही दोघे जागणार आहातच तर तेवढा संस्कृत चा अभ्यास तेवढा पूर्ण करून घ्या 😂🤣
अभ्यासाचं नाव येताच एकदम वातावरणात बदल अन म्हणे...
"काही नको ...ऑलरेडी एक डोक्यात आहे तर आता अजून एक डोक्यावर देऊ नकोस...जाऊ दे मी झोपतेच आता..."
हे असं इतकं आता नौटंकी सुरू असत...😂😂😂🤣🤣🤣
